ฟิวส์ ตามรอยครู คำที่ว่า ศิษย์มีครู วัดหลวง จ.พิจิตร

เรื่องราวตำนาน คำที่ว่า "ศิษย์มีครู"

วัดหลวง ต.ท่าบัว อ.โพทะเล จะ.พิจิตร

ข้าพเจ้าชานนท์ เข็มครุฑ (ฟิวส์)

สมัยข้าพเจ้าบวชเป็นสามเณรอยู่ที่วัดหลวง จ.พิจิตร (วัดหลวงพ่อหอม ศิษย์หลวงพ่อเงิน)

ได้พบ ท่านปู่ฤาษีสมพิศ ญาณโสภี บ่อยเป็นทุกปีที่วัดหลวง ท่านจะมาช่วงปีใหม่ งานพิธีไหว้ครู บวงสรวง ที่วัดหลวงทุกปี ข้าพเจ้ามีบุญได้ สักยันต์น้ำมันกับท่าน สมัยเป็นสามเณรบวชเรียนอยู่ วัดตากฟ้า พระอารามหลวง 

ปัจจุบัน ปู่ฤาษีสมพิศ ได้เสียชีวิตแล้วเมื่อพ.ศ.๒๕๖๔

 

  เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๕๔ ช่วงปิดเทอม ม.๒ กลับบ้านพิจิตรที่วัดหลวง งานพิธีไหว้ครู สามลูกกรอก เพชร ฟิวส์ นนท์ สักน้ำมันมหาว่าน ๑๐๘ มงคลกับฤาษีสมพิศ ญาณโสภี ลูกศิษย์ท่านเป็นผู้สักให้ สักครั้งแรกที่ด้านหลังที่สักคือ ๑.ยันต์เก้ายอด(ยันต์ครู) สักต้นคอ ๒. ยันต์พระฤาษีเดินดงองค์ครู (สักกลางหลัง)

ฤาษีสมพิศ เป่ายันต์ปลุกเสกยันต์ ให้ "รู้สึกชาไปทั้งตัวขนลุก"แล้วปลุกเสกยันต์เสร็จสิ้น 

ปู่ฤาษีก็ลองของ เอามีดคมๆ ฟันลงที่หลัง ๓ ครั้ง กีดที่คอ ๓ ครั้ง ในความรู้สึกที่โดนมีด" จะแสบๆมีรอยแดง " ไม่เข้าเนื้อหนังทั้งที่มีดคมมาก (ความเชื่อส่วนตัว)

เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๕๗ ช่วงปิดเทอม ม.๕ กลับบ้านพิจิตร (จำไม่ได้ว่า) ช่วงปีใหม่,ปิดเทอม นี่แหละที่วัดหลวงจะมีงานประจำปี

ฤาษีสมพิศมาทุกปีที่วัดหลวง 

๑. สักน้ำมันยันต์หนุมานตัว ๙ ลงมาต่อจาก ยันต์พระฤาษีเดินดง 

๒. สักยันต์จิ้งจก ๒ หางมหาเสน่ห์ พระเณรวัดหลวงสักทุกรูป/คน หลวงพ่อท่านเมตตาถวายค่าครูให้

โดยมีหลวงพ่อบัวลอย จ.สิงบุรี อยู่ด้วย ฤาษีสมพิศก็เป่าปลุกเสกยันต์ "รู้สึกชาขนลุกไปทั้งตัวเหมือนของจะขึ้นแล้วเอาไม่อยู่ จนฤาษีท่องมนต์เอาลงให้ " ได้ยินแว่วๆหลวงพ่อบัวลอยพูดว่า "มากูเอาลงให้ "

 

ข้าพเจ้าชานนท์ เข็มครุฑ ช่วงวัยเด็ก

วันหนึ่ง มีญาติมาจ้างบวชแก้บน ๑๕ วัน

ก็รับปากตกลงว่าจะบวชแก้บนให้ ๑๕ วัน 

ถึงฤกษ์ดีได้บวชเป็นสามเณร บวชแก้บนไห้ญาติ พอครบ ๑๕ วันจนถึงเวลาจะสึก

เกิดไม่อยากสึกขึ้นมาเพราะเป็นสามเณรก็สนุกดีได้เงินได้ตัง(ในความคิดของเด็กที่บริสุทธิ์) แต่นั้นมาจนกระทั่ง หลวงพ่อจับบวชเณร

ภาคฤดูร้อน ที่วัดหลวง จ.พิจิตร ฯ 

เมื่ออายุ ๑๓ ปี หลวงพ่อท่านได้พูดชวน ว่า

 "สนใจอยากบวชเรียนไหม" ก็ตอบกลับหลวงพ่อว่า "สนใจอยากบวชเรียนครับ" 

หลวงพ่อท่านก็สอนนั่งสมาธิกรรมฐาน

นั่งให้รู้กำหนดลมหายใจ พุทโธๆ นั่งนานสุด ๓ ชั่วโมง ในขณะบวชเป็นสามเณรน้อยอยู่

โดยมีหลวงพ่อกำกับคอยบอกคอยสอนที่เป็น

สามเณรฟิวส์ ในสมัยนั้น ที่วัดหลวง จ.พิจิตร

๑.มหาเพชร

๒.เณรฟิวส์

๓.เณรนนท์ ฯ สามลูกกรอก แห่งวัดหลวง

    ภาพถ่าย สมัยบวชเณร ที่วัดหลวง ปี2553

หลวงพ่อพระครูพิสุทธิปัญญาภิวัตน์ 

ส่งข้าพเจ้าชานนท์ เข็มครุฑ ไปศึกษาต่อที่ สำนักเรียนวัดตากฟ้า พระอารามหลวง ตั้งแต่เป็นสามเณรจนเรียนจบ นักธรรมชั้นเอก บาลีประโยค 1-2 (ขั้นพื้นฐาน) และ จบปริญญาตรีรัฐประศาสนศาสตร์บัณฑิต

ท่านเป็นครูอาจารย์ สั่งสอนลูกศิษย์ให้เป็นคนดี

ข้าพเจ้ามีเรื่องเล่า ช่วงเป็นสามเณรอยู่วัดหลวง

เรื่องราวเดินป่า กินนอนอยู่ในป่า ๑๒ วัน ๑๒ คืน

เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๕๕ ช่วงปิดเทอม ม.๓ สำนักเรียนวัดตากฟ้า เป็นสามเณรฟิวส์กับบ้าน วัดหลวง จ.พิจิตร

ของทุกๆปี ประมาณช่วงเดือนเมษายนถ้าจำไม่ผิด หลวงพ่อท่าน มีโครงการพาพระในวัดไปเดินป่า(ธุดงค์)หาประสบการณ์พร้อมโยมอีกจำนวนหนึ่ง จึงได้ชวน ข้าพเจ้าเณรฟิวส์ ไปเดินป่าด้วยกันพร้อมกับ มหาเพชร

จึงได้จัดเตรียมข้าวของที่จำเป็นพร้อมเดินป่าขึ้นเขาที่สำคัญคือ เครื่องรางของขลัง ต้องพกติดตัวไม่ให้ห่างกายข้าพเจ้า

ตอนนั้นได้พก เหรียญหลวงพ่อเงิน รุ่นวีรชนกับสร้อยประคำงาช้างห้อยคอติดตัวไปในป่าจะมีอาถรรพ์ สิ่งลี้ลับมากมายที่จะต้องเจอ

เริ่มเดินทางมุ่งหน้าไปที่อุทยาน(จำชื่อไม่ได้

เพราะนานมาก)ในจ.กาญจนบุรีติดชายแดนพม่า จะมีทหารพาขึ้นแพไปส่งที่อีกฝั่งของแม่น้ำในป่าลึก แผนที่วางไว้คือเดินป่าขึ้นเขาเลาะแม่น้ำไป วัดปากลำขาแข้ง ที่มีพระอุโบสถ

เป็นสแตนเลสในกลางป่า

เส้นทางอุปสรรคเจอมามากมาย กินกลางป่ากลางแดดลมฝน ลำบากมากคนอื่นๆเขาเอาเต็นท์ไปกัน 

มีแค่เณรฟิวส์กับหลวงพ่อที่เอากลดไป ๒ องค์ คือเวลากลางกลดต้องหากลิ่งไม้ที่ยืนออกมาหาพื้นที่ราบสูงกลางกลด เวลาเดินลำบากยากเข็ญมาก ต้องคอยดูแลหลวงพ่อ ช่วยถือกลดให้หลวงพ่อถือของจะขึ้นเขาปีนเขา 

เหตุการณ์กลางดึก ที่ข้าพเจ้าเจอมีฝนตกลงมามีลมแรง กลดของ ข้าพเจ้าที่นอนพังเวลานอนก็นอนกลางฝนเปียกๆลมแรงๆแทบนอนไม่ได้ 

มีสัตว์สี่ขาเดินรอบกลด ไม่รู้คือตัวไร ช่วงนั้นน่ากลัวมากกลางดึกแล้ว ทั้งเปียกทั้งหนาวตัวสั่นไปหมด

     ภาพถ่าย หลวงพ่อมหานพณัช วัดหลวง

นอนเปียกๆ อยู่ในกลดมือก็จับ เหรียญหลวงพ่อเงิน ภาวนาขอบารมีหลวงพ่อเงินคุ้มครอง ให้อยู่รอดปลอดภัยในกลางป่าคืนนี้

จนถึงรุ่งเช้าอีกวัน ได้ผ่านเหตุการณ์นั้นไปได้ ประสบการณ์เดินป่าครั้งนี้ 

แทบร้องไห้ เงินสักบาทไม่มีค่าเลยที่พกไป ได้ฝึกความอดทนอดกลั้นในยากลำบาก 

ว่ายน้ำข้ามฝั่งเจอควายป่าเกือบเอาชีวิตไม่รอดในกลางดง เหตุการณ์หลงป่าได้มีชาวบ้าน

กระเหรี่ยง กำลังหาของป่ามาเจอพระพร้อม

คณะที่หลงป่าอยู่ได้ถามไถ่และบอกเส้นทางที่จะไปและออกเดินทางต่อไปเพื่อบรรลุเป้าหมายที่วัดโบสถ์สแตนเลส 

รวมวันประมาณ ๑๒ วัน ๑๒ คืน ที่อยู่ใน

กลางป่ากลางเขา ช่วงนั่นถือว่าเด็กและกินนอนอยู่ในป่าช่วยเหลือตัวเองต่างๆในการเอาชีวิตรอดอยู่ในป่าและความอดทนอดกลั้นต่อสถานการณ์นั้น 

เป็นเรื่องราวที่ไม่มีวันลืม เดินธุดงค์ในป่ากับหลวงพ่อครูอาจารย์ วัดหลวง จ.พิจิตร

คำนิยามที่ว่า ศิษย์มีครู 

ครูที่เคยอบรมสั่งสอน ปั้นคนให้เป็นยอดคน

    ภาพถ่าย หลวงพ่อบัวลอย แจกวัตถุมงคล

เขียนโดย

ชานนท์ เข็มครุฑ